Pogingen tot schrijven

Pogingen tot schrijven?

Omdat ik geen schrijfster en dichter ben, probeer ik hier mijn gedachten en woorden te ordenen.
Mijn verontschuldigingen voor de onduidelijkheid en verwarring die deze teksten kunnen uitstralen.

Poging1.

Al geruime tijd loop ik met het idee om een boek te schrijven met al mijn mooie verhalen, ervaringen en avonturen op mijn  reizen en pelgrimstochten in India in 2007, 2008 en 2010.

Hoe kom je zo op dat idee? Wat of wie brengt jou er toe?
Om naar Noord-India te reizen en daar met een rugzak, waterfles, gekleed in Indiase kleding, op je blote voeten kilometers en kilometers te gaan lopen?

Dat op zich is eigenlijk al een verhaal.
Hoe heb ik mijn persoonlijke spirituele ontwaking ervaren en wanneer is dat echt begonnen? Of wanneer ik besefte dat mijn ontwaking plaatsvond. 

Waar en wat uiteindelijk de aanzet was om mij meer te gaan verdiepen in yoga, meditatie, zelfonderzoek, ontwikkeling van het zelfbewustzijn, lichaamswerk, reflectie, introspectie etc.

Hiervoor moet ik even teruggaan in de tijd.
Ik werd op mijn 18de vegetariër en deed graag vrijwilligerswerk in Rotterdam-west, in een biologisch-dynamisch winkeltje met een klein biologisch-dynamisch restaurantje waar ik zuurdesembrood, misosoep en biologisch-dynamisch eten leerde maken. Ik las de boeken van Rudolf Steiner en dacht dat ik later mijn kinderen zeker antroposofisch zou opvoeden.
Dat is zeker na vele omwegen ook uitgekomen.

Mediteren en yoga vond ik toen niet echt interessant. Ik was er nog niet klaar voor.
Ik had totaal geen geduld en nam ook niet de tijd en aandacht om ook maar 10 minuten stil te zitten. En dan in al die vreemde rare bochten staan zoals bij hatha-yoga?
Ik begreep er niets van? Waar doet iemand het voor? Ik had  toen nog geen idee.

Ik had het eigenlijk veel te druk met mijn leven, werk, liefde, hobby’s..
Yoga? Mediteren? Nee, dat kon er niet bij.
Wel wist ik dat ik later in mijn leven er meer tijd voor vrij zou maken en mij daar nog eens  goed in te kunnen verdiepen, dat hoopte ik natuurlijk wel.

Wat brengt je zo ver? en waarom? Heeft het enig nut in je leven om dagenlang langs heilige plekken en ashrams te lopen? Waarom doe je zoiets? Zomaar uit de blue? Nee natuurlijk doe je niet zoiets zomaar. Mijn besef en echte spirituele reis en ontwaken begonnen eigenlijk pas echt in 2004.
Tijdens een niet toevallige ontmoeting met Bansi en Yashodhara van Vrindavan Music tijdens het Eigentijds festival. Zie het verhaal in deze blog.

Drastische emotionele tegenslagen en gebeurtenissen in het leven kunnen bij mensen grote psychologische veranderingen veroorzaken en dat deed het zeker bij mij.
Ik ging eindelijk eens echt goed nadenken over existentiële vragen  in mijn leven; wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waar ga ik nu heen? Belangrijke vragen die een sterke psychologische shift kunnen maken in het denken. Eindelijk kon ik echt ontwaken.
Echt wakker worden uit een illusie, een levendsdroom die mij lang in een staat van “slapend leven” had gehouden. Ik dacht dat ik elke morgen wakker werd. Maar ik werd slapend wakker.

Ik was altijd al sinds mijn vroege jeugd geïnteresseerd in esoterisme, metafysica, parapsychologie, kruiden, sterren – en steenkunde. Schrijvers als Carl Jung, Gurdjev, Ouspenky, Herman Hesse, Franz Kafka, Rudolf Steiner,  waren mijn favorieten. Ik las graag sci-fi-boeken.
Droomde van astrale reizen in de tijd en zweven in de lucht. Vliegen en in dromen wakker worden, wakker dromen. Carlos Casteneda en Tolkien konden mij meenemen in fantasieën en sprookjes.

De jaren vlogen voorbij. Geen tijd gehad? Nog na te denken over yoga, mediteren. Een guru? Wat is dat? Ik dacht dat ik mijn eigen guru was en alle antwoorden op mijn vragen kon vinden in het leven als ik er maar naar zocht? wie zoekt, zal toch vinden?

 

En zo brengt het leven jou toch met vele omwegen daar waar je moet komen en zijn.
In de situaties en momenten die ertoe doen die belangrijk zijn om te beseffen, te zien, aan te kijken en te beleven.
Je kan naar links gaan en naar rechts, vooruit en achteruit, maar jouw lot is niet te voorkomen.
Je kan het lot zien als een noodlot. Dan komen er vele levenslessen op jouw levenspad zoals
Ziekte, verlies, tegenslag zijn belangrijke momenten in het leven. Waar mag je echt leren wat belangrijk is? Mensen en relaties? Werk en geld verdienen, carrière maken? Wat is echt belangrijk? Waar kan ik echt iets van leren? Ben ik bereid te leren en te groeien?
 
Ziekte is niet leuk. Je wordt door ziekte gedwongen aandacht te geven aan jouw lichaam en ziel, een aanslag op jouw incasseringsvermogen, jouw restcapaciteiten en jouw kracht om in moeilijke situaties, ziekte en pijn te kunnen verdragen. Ik moet toegeven dat ik deze levenslessen niet heb hoeven doorstaan. Mijn gezondheid is vanaf mijn kindertijd tot nu toe heel goed en ik zie dat als een geschenk van het leven. Klaarblijkelijk zijn er andere levenslessen die ik heb moeten leven en leren.
Op het gebied van eigenwaarde, liefde en wederkerigheid in het leven. Bescheidenheid, simpel zijn, niet te veel willen. Blij zijn met kleine overwinningen en dankbaar zijn voor alles wat het leven mij heeft gegeven.